Posiadanie długu nigdy nie jest niczym przyjemnym, zwłaszcza, gdy wierzyciel agresywnie dochodzi swoich wierzytelności. Nie zawsze ma on prawo żądać zwrotu długu. Dowiedz się dlaczego.
Wierzycielowi przysługuje roszczenie, a zatem ma on uprawnienia i możliwości występowania do odpowiednich instytucji sądowych w celu dochodzenia swoich należności. Co równi istotne, wierzyciel wobec dłużnika ma prawo podejmować wszelkiego rodzaju kroki prawne, w celu [dochodzenia swoich należności|odzyskania swoich wierzytelności. Są jednakże takie zdarzenia, w których mocodawca uwzględnia możliwość nieoddawania wierzytelności.
Instytucja przedawnienia długów
Zgodnie z definicją, zawartą w art. 117 § 2 Kodeksu Cywilnego, po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia. Ogólny termin, po którym roszczenia ulegają przedawnieniu to okres dziesięciu lat, liczonych od dnia, w którym zobowiązanie stało się wymagalne do spłacenia. Jednak, ze względu na różne rodzaje długów, okres przedawnienia niektórych należności został ustawowo skrócony do 3 lat lub nawet do 1 roku i tak:
- 1 roczny okres przedawnienia obowiązuje co do roszczeń z tytułu zawarcia umowy przedwstępnej, z tytułu umowy przewozu osób czy mienia oraz z tytułu roszczeń mających związek z wynajmem lokalu
- 2 letni okres przedawnienia obowiązuje we wszystkich transakcji sprzedażowych (faktur, rachunków) , jak również co do roszczeń z tytułu umowy o dzieło
- 3 letni okres przedawnienia obowiązuje w sprawach mających związek z prowadzeniem przedsiębiorstwa, t.j. z tytułu kary umownej, przewidzianej w umowie miedzy kontrahentami, z tytułu niezapłaconej lub niezwróconej kaucji , a także z tytułu niezapłaconej albo niezwróconej przedpłaty i zaliczki