Fundusz pracy – państwowy fundusz celowy, działający od 1990 roku.
Cel działania – promowanie podejmowania pracy, aktywizacja zawodowa, zmniejszania skutków bezrobocia.
Źródło dochodów – przymusowe składki opłacane przez pracodawców za przyjętych do pracy pracowników oraz przez osoby prowadzące przedsiębiorstwa a także dotacje z kiesy państwa oraz budżetu unijnego.
Zastosowanie – zasiłki dla nieaktywnych zawodowo, roboty interwencyjne, roboty publiczne, szkolenia oraz przekwalifikowywanie osób nieaktywnych zawodowo.
Płacący opłaty ubezpieczeniowe za przyjęte do pracy osoby, płacą składkę na Fundusz Pracy – przymus ten ustala ustawa z 20 kwietnia 2004 r. o propagowaniu zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. nr 99, poz. 1001 ze zm.). Obowiązek taki następuje, kiedy są wypełnione łącznie 2 przesłanki:
istnieją obowiązkowe (a nie dobrowolne) ubezpieczenia emerytalno – rentowe,
podstawa wielkości składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe – w naliczeniu na okres pełnego miesiąca – powinna odpowiadać co najmniej najmniejszemu wynagrodzeniu
Jak widać, zatrudniający ma obowiązek płacić za pracownika składkę na Fundusz Pracy jedynie wtedy, kiedy kwota, która stanowi podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, wynosi w rozliczeniu na czas miesiąca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę. Przy czym dla:
osób świadczących pracę w okresie odbywania kary pozbawienia wolności lub chwilowego aresztowania wynosi minimum 50% minimalnego uposażenia za pracę,
pracownika w pierwszym roku pracy wynagrodzenie to wynosi minimum 80% wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę
Umowa o pracę
Przy zasądzeniu istnienia przymusu zapłacenia składek na FP, należy wziąć pod uwagę dochód będący podstawą wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w przeliczeniu na czas miesiąca. Oznacza to, że jeżeli ubezpieczony dostał dochód wyłącznie za część miesiąca, należy dokonać właściwych obliczeń i dopiero na ich zasadzie ustalić istnienie lub brak wymienionego przymusu liczenia składek na ten fundusz. Przypadek taki będzie miał miejsce w razie zawiązania umowy o pracę w czasie miesiąca, ale także w sytuacji korzystania przez zatrudnionego z urlopu nieodpłatnego, czy też pobytu na zwolnieniu L4.
Umowa cywilnoprawna
Rata na FP jest należna także za osoby wykonujące pracę na podstawie umowy zlecenia albo agencyjnej albo innej umowy o świadczenie usług, do której w myśl przepisów Kodeksu Cywilnego zastosowuje się normy dotyczące zlecenia. W sytuacji, kiedy zleceniodawca (jako osoba fizyczna) przyjmuje do pracy jedynie biorących zlecenia, to za osoby te nie opłaca składek na FP. Nie ma to przełożenia na zleceniodawców, którzy są jednostkami organizacyjnymi.
Umowa o pracę + umowa cywilnoprawna
Jeśli kwoty stanowiące podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne oraz rentowe wypływają z różnych źródeł, to konieczność płacenia składek na FP rodzi się wtedy, kiedy koszt stanowiący podstawę wymiaru składek z niniejszych tytułów wynosi minimum minimalne uposażenie za świadczenie pracy.
WAŻNE!!!
Raty na Fundusz Pracy nie płaci się za osoby, które weszły w wiek wynoszący minimum 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn. Tyczy się to zarówno pracowników ale i zleceniobiorców.