Przedsiębiorcy mają możliwość rozliczać wydatki związane z samochodem osobowym w zakresie leasingu operacyjnego (bieżącego) albo leasingu kapitałowego (finansowego). Jakkolwiek prawodawstwo podatkowe nie systematyzuje podziału tych dwóch form finansowania, to różnice pomiędzy nimi posiadają istotną wymowę dla określonych skutków podatkowych.
Leasing finansowy charakteryzuje się tym, że do sumy otrzymania dochodów zalicza się tylko część odsetkową rat leasingowych i łagodzi się u używającego (przy samochodach osobowych sumę nie wyższą niż odpowiednik 20 tys. euro), natomiast w leasingu operacyjnym samochód amortyzuje finansujący, a korzystający zalicza do kosztów opłaty leasingowe (raty leasingowe, opłata wstępna). Ponadto w obydwóch przypadkach do kosztów otrzymania dochodów zalicza się wydatki eksploatacyjne (oleju silnikowego, kupno paliwa), wydatki powiązane z przeglądami technicznymi i naprawami, składki ubezpieczeniowe (w obrębie limitu, tj. w części przypadającej na odpowiednik 20 tys. euro), jeżeli na podstawie umowy opłaca je korzystający. Mimo że w leasingu operacyjnym auto osobowe nie jest majątkiem korzystającego, to nie obowiązuje go limit ograniczający możliwość wliczenia wydatków do kosztów wypływających z przemnożenia liczby faktycznie przebytych odległości i obowiązującej opłaty za kilometr przebiegu (nie potrzeba prowadzić ewidencji przebiegu pojazdu).
Ograniczenia, jakie występują w przypadku kupna samochodów osobowych w ramach leasingu, pojawiają się również w podatku od asortymentu oraz usług. Podatnicy użytkujący auto osobowe mają możliwość odliczyć 60%, jednak nie więcej niż 6000zł podatku VAT policzonego od płatności leasingowych (czynszu, rat oraz innych płatności wynikających z zawartej umowy). W przypadku leasingu operacyjnego, VAT można odliczać od faktur co miesiąc wystawianych, natomiast w przypadku leasingu finansowego od faktury sporządzonej na całą wartość w chwili oddania przedmiotu. Ograniczenie w odliczaniu VAT w wysokości 60% sumy podatku wskazanej w fakturze (nie więcej niż 6000zł) nie stosuje się do pozostałych wydatków powiązanych z korzystaniem z pojazdu np. wydatki na reperacje, remonty (z wyjątkiem zakupu paliwa, które nie podlega potrąceniu VAT).
Po ukończeniu umowy leasingu operacyjnego, bardzo często biznesmeni korzystają z możliwości kupna przedmiotu. Wartość podstawowa ustala się podług ogólnych zasad, zgodnie z którymi za wartość podstawową środka trwałego w przypadku wykupienia po zakończeniu umowy leasingu, uważa się koszt nabycia wynikający z rachunku poświadczającej kupno, zwiększona o niepodlegający odliczeniu VAT.