W ustawie o podatku od towarów i usług omawiane są dwa sposoby sprzedaży wysyłkowej, które różnią się od siebie wyłącznie metodą opodatkowania. Prawo przewiduje zatem możliwość sprzedaży wysyłkowej „z terytorium kraju” i „na terytorium kraju”. Sprzedaże te są do siebie zbliżone, zaistniała różnica polega na rodzaju i miejscu płatności podatku VAT, który może być uiszczony na terytorium kraju, w którym znajduje się sprzedawca lub też na terenie kraju, gdzie jest adresat.
Dla zaistnienia jednej z dwóch napomnianych wyżej wysyłek, muszą być wypełnione dwa warunki:
• Kupujący nie musi być podatnikiem VATu, jednak winien być osobą fizyczną. Jeżeli natomiast osoba ta jest podatnikiem VAT, musi zaistnieć warunek, w którym kupujący rozlicza się jak z transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (podatnik będzie zwolniony podmiotowo od powyższego podatku),
• Zbywający musi być podatnikiem VATu, zarejestrowanym na terytorium Unii Europejskiej (w jednym z jej krajów)
Sprzedażą wysyłkową nie będą objęte:
• Nowe środki transportu,
• Towary montowane lub instalowane,
• Towary wysyłane przez pośrednika, który ma obowiązek płacenia podatku
W sytuacji, kiedy do czynienia mamy z produktami, na które nałożona została akcyza, miejscem opodatkowania zostanie zawsze państwo przeznaczenia.
Sprzedaż wysyłkowa „na terenie kraju”
Z takim typem wysyłki będziemy mieli do czynienia w przypadku, kiedy produkt posyłany zostaje z terytorium jednego z krajów Unii do naszego państwa. Niniejszą transakcję reguluje art. 2 pkt. 24 ustawy o podatku od towarów i usług. Towary, które w taki sposób są sprzedawane, opodatkowane będą według naszego prawodawstwa, mimo to wyłącznie do określonego limitu sumy wszystkich transakcji – 35 tys. euro. Po przekroczeniu niniejszego pułapu, produkt musi zostać opodatkowany na terytorium państwa, w którym siedzibę ma wysyłający.
Sprzedaż wysyłkowa „z terenu kraju”
Za tym pojęciem kryje się zbycie towaru, wysyłanego z terenu Polski do innego kraju Unii Europejskiej. Prawem opisującej ten przypadek jest art. 2 pkt. 23 ustawy o podatku od towarów i usług. W tej sytuacji miejscem opodatkowania będzie Polska. Jednak także i tu istnieje pewien pułap wielkości kwoty sprzedaży na terytorium danego kraju, powyżej którego towary opodatkowywane są w innym miejscu. Pułapy te określane są odmiennie przez państwa członkowskie, nie przewyższają jednak 100 tys. euro. Po przewyższeniu wyżej wymienionej granicy, produkt będzie opodatkowany według prawodawstwa podatkowego obowiązującego na terytorium kraju, do którego go wysłano.